Swinging Safari 2018 PL 480p BRRip XviD AC3-AZQ

...SIŁA I PIĘKNO MUZYKI TKWIĄ W JEJ RÓŻNORODNOŚCI...





Debiutancka płyta duetu Skalpel, wydana nakładem legendarnej londyńskiej wytwórni Ninja Tune bez wątpienia będzie jednym z najważniejszych wydarzeń muzycznych tego roku. Po raz pierwszy bowiem możemy cieszyć się, że nagrania rodzimej grupy trafiają na rynki całego świata nie tylnymi drzwiami, lecz jako priorytetowe wydawnictwo jednej z najważniejszych oficyn ostatniej dekady – Ninja Tune, o której pisze się, że "dla współczesnej elektroniki jest tym, czym Blue Note dla jazzu czy Def Jam dla amerykańskiego hip hopu". Może więc wreszcie nie będziemy musieli się pocieszać drobnymi sukcesikami gwiazd pop – Edyty Górniak czy Myslovitz w krajach Beneluksu czy Skandynawii albo doszukiwać polskich korzeni undergroundowych sław, jak w przypadku Bogdana Raczyńskiego. Już teraz Skalpel uznaje się za wielką nadzieję Ninjy - poprzedzający ich płytę singiel "Sculpture" w Londynie zniknął ze sklepów już w dniu premiery, nic więc dziwnego, że bilboard zapowiadający album Polaków można było zobaczyć w samym centrum największej europejskiej metropolii – na Piccadily Circus.



Skalpel to pochodzące z Wrocławia duo producentów i didżejów - Marcin Cichy i Igor Pudło. W Polsce, później także w Anglii najpierw zasłynęli jako utalentowani didżeje – ich nieoficjalne wydawnictwo "Vitual Cuts" to jeden z najbardziej poszukiwanych mixtape’ów w Polsce. W Wielkiej Brytani zdobyli rozgłos goszczac kilkukrotnie w sławnym radiowym show Ninja Solid Steel. Zanim tam jednak trafili, ich wirtuozerskie występy - na 4 gramofony, oczarowały gwiazdę niezależnego hip hopu DJ Vadima, z którym zagrali trasę po Polsce. Następnym krokiem było nagranie demo "Polish Jazz", dzięki któremu decydenci w Ninja Tune – wytwórnii z którą współpracuje Vadim - dostrzegli w Polakach niezwykły artystyczny potencjał. Kontrakt był już tylko formalnością. Ostatnie dwa lata to dla Skalpela żmudna praca w domowym studio – budowanie kolekcji sampli – dźwięków "pożyczonych" głównie ze starych polskich płyt jazzowych , i na ich bazie budowanie własnej autorskiej wizji współczesnej muzyki.



Przedsmak emocji, związanych z debiutem Wrocławian, mieliśmy już w zeszłym roku. Ich limitowany singiel "Sculpture" sprawił, że o Polakach zaczęto mówić także poza kręgiem przyjaciół Ninjy. Chwaliła ich brytyjska prasa, a także tamtejsze sławy, w tym prawdziwa legenda sceny jungle / drum’n bass, szef konkurencyjnej firmy Good Looking – sam LTJ Bukem: "Wszystko co mam do powiedzenia na temat Epki Skalpla to: zajebista rzecz. Kawalek "Ninjazz" jest po prostu niesamowity, mój ulubiony na krażku, po prostu bomba!" .



"Sculpture" przyniósł im rozgłos także w Polsce – Skalpel nominowany był do prestiżowych Paszportów Polityki zaś obszerne kilkustronicowe artykuły Wrocławianom poświęciły min: Newsweek, Przekrój, City Magazine , a także bez wyjątku, wszystkie gazety muzyczne łącznie z całą prasą hip hopową.



To cieszy, szczególnie, że sampling – technika, której mistrzami są Marcin i Igor - wciąż zbyt często spotyka się u nas z niezrozumieniem, pomimo, że od lat stanowi "chleb powszedni", podstawę współczesnej muzyki rozrywkowej – popu, hip hopu, muzyki elektronicznej, tzwn.nu-jazzu, czy – coraz częściej - także rocka.



Skalpel, jak niemal wszyscy współcześni producenci – wykorzystują nowoczesne technologie, by z dźwięków już wcześniej zarejestrowanych (z otoczenia, czy starych płyt), w żmudnym procesie składania, sklejania, obrabiania, modyfikowania, stworzyć zupełnie nowe kompozycje, nową muzyczną jakość. Tak tworzona muzyka nie traci znamion autorskiej wizji, nabiera zaś często niezwykłych metakulturowych znaczeń.



Celem muzyków Skalpela jest – jak mówią - wskrzeszenie niezwykłego klimatu, jaki wykreował polski jazz lat 60-tych i 70-tych. Wrocławianie chcą przypomnieć aurę estetycznego niepokoju, kawiarnianego gwaru, stylowego szyku, zarejestrowanego w muzyce Komedy, Namysłowskiego, Novi Singers i odtworzyć ją w języku 21 wieku. Chcą wskrzesić kontrkulturowego ducha tamtych nagrań w języku przyszłości Żartują, że to muzyka współczesnych audiofili, jednak – na szczęście – oprócz chirurgicznej precyzji składania dźwiękowych mikroelementów, twórczość Skalpela ma w sobie sporo szalonego romantyzmu i pasji, która zachwyca zachodnich krytyków i słuchaczy. Moda na polski jazz panuje w Europie od dawna- samplują go takie gwiazdy jak Cinematic Orchestra czy Jazzanova, jednak za Skalpelem, oprócz talentu i wirtuozerskich umiejętności – idzie legenda jazzowej bohemy I "samizdatu", przypominająca czasy, gdy jazz w krajach bloku komunistycznego był zjawiskiem niebezpiecznym ideologicznie.



Głównym atutem Wrocławian jest jednak muzyka – brytyjscy recenzenci dostrzegają, że Polacy wnoszą do nieco zastałego języka współczesnej elektroniki, sporo świeżości – oprócz jazzowych inspiracji ich nagrania zdradzają doskonałą znajomość alfabetu hip hopu, a także dorobku nowej elektroniki. Potrafią zaskoczyć morderczym riffem kontrabasu – jak w "Not Too Bad", ale i bigbeatową taneczną energią w nieco pastiszowym "1958". Czasem grają garażowy jazz" 1958", to znów tworzą sugestywny soundtrack niczym z kina drogi – "Behind The Curtain". Muzyka Skalpela urzeka intymną aurą – jak w "Sculpture" czy "Break In", często bywa też niezwykle zabawna i funky. Co ważne – choć Wrocławianie czerpią z archiwów polskiego jazzu – ich twórczość to nie tylko nostalgiczna podróż w przeszłość czy zręczna retro-stylizacja. W przeciweństwie do większości rodzimych gwiazd naśladujących anglosaskie wzorce Skalpel odważnie sięgnęli do rodzimej tradycji i potrafili nadać jej zupełnie nowy, świeży, współczesny kontekst wzbogacając szlachetne inspiracje silnym znamieniem niepowtarzalnego autorskiego stylu.



Rafał Księżyk (Antena Krzyku 2/2004):



W końcu jest od dawna zapowiadany album pierwszych Polaków w kultowej – i to zasłużenie – wytwórni Ninja Tune. I jest to album udany, mający szanse namieszać. Pierwotnie miał się nazywać "Polish jazz", ale może to i słuszna zmiana. Skalpel są na tyle dobrzy, że nie muszą kusić egzotyką, a po prostu doskonale odnajdują się w aktualnej estetyce Ninja Tune. W jej katalogu samplowany retrofuturystyczny jazz wyznaczony przez Amona Tobina osiągnął tymczasem etap koktajlowy. Aktualne jazzowe gwiazdy wytwórni, Cinematic Orchestra i Jaga Jazzist w sielskiej atmosferze odgrzewają neofusion i kosmiczny jazz. Skalpel są od nich ciekawsi, samplując retro jazz ze starych płyt podkręcają swe brzmienie szkołą hiphopowej produkcji, stąd jest tu więcej humoru, który wnosi dystans i strzeże ich przed popadnięciem w koturnowość. A poza tym nie tylko świetnie miksują, ale też rzeczywiście wybierają najsmaczniejsze "brzmienia charakterystyczne" europejskiego jazzu lat 60. i 70. Słyszymy tu tropikalny gwar rytmów jak z Miliana, czy syrenie zaśpiewy a la Novi Singers i Dudziak. Są też powłóczyste brzmienia psychodelicznego fusion w klimacie Soft Machine, kapka bigbandów i klimatów słuchowisk radiowych. Wszystko to zmiksowane z dynamiczną, zróżnicowaną kolorystyką klubowej elektroniki. Kawał znakomitej muzyki rozrywkowej.





High - 4:25

Not Too Bad - 3:16

1958 - 2:31

Together - 5:19

So Far - 5:14

Break In - 5:37

Quiz - 2:35

Asphodel - 3:34

Theme From Behind The Curtain - 4:12

Sculpture - 4:52



https://www.youtube.com/watch?v=-UMZlyIVoBY



POZWÓL POBRAĆ INNYM, NIE BĄDŹ ŚWINIĄ!!!



INITIAL SEEDING. SEED 14:30-22:00.

POLECAM!!!

START WIECZOREM...